Artikel: Digital Forensic Sampling
7 april 2010. De hoeveelheid data die forensische rechercheurs moeten onderzoeken, neemt steeds verder toe. Onderzoekssoftware is over het algemeen niet op enorme hoeveelheden data ingesteld en kan daar instabiel van worden. Mede daarom onderzoekt de politie in beslag genomen bestanden, zoals digitaal opgeslagen foto’s waartussen kinderporno kan zitten, vaak een voor een. Dit is een zeer tijdrovende en dure manier van onderzoeken die een grote werkachterstand tot gevolg heeft. Bovendien is de kans op menselijke fouten door deze manier van werken groot en kan het de rechercheur psychologisch beschadigen.
Om voornoemde redenen is het beter om een willekeurige steekproef van de verdachte data te nemen, en die te onderzoeken. Maar hoe groot moet de steekproef zijn om tot significant betrouwbare resultaten te komen? En is die betrouwbaarheid te meten? Twee van onze forensische rechercheurs geven antwoord op deze en andere vragen in het Engelstalige artikel ‘Digital forensic sampling'.
