Internet en e-mail misbruik treft helft van de ondernemers
Uit een korte anonieme steekproef van Hoffmann Strategisch Risk management onder ondernemers en managers is gebleken dat 51% van de ondernemers heeft geconstateerd dat werknemers misbruik maken van internet en e-mail. In 63% van deze gevallen heeft dit geleid tot sancties. Schrikbarende cijfers, zeker gezien het feit dat controle vaak steekproefsgewijs wordt uitgevoerd en dus niet alle gevallen van misbruik worden gesignaleerd.
Voorts blijkt dat ondernemers een uitgesproken mening hebben over wat wel en wat niet toelaatbaar is bij het gebruik van internet en e-mail. Zo vindt 57% van de ondernemers het toelaatbaar dat werknemers privé surfen op Internet en 76% vindt het toelaatbaar dat werknemers privé e-mail versturen. Hieraan verbinden ze wel een mits. Het moet binnen de perken blijven en onfatsoenlijke pagina's of e-mail worden niet gewaardeerd. Alle ondernemers vinden dat chatten en gokken op het internet uit den boze is. Uit de steekproef blijkt ook dat ondernemers niet altijd even duidelijk en consequent zijn. Zo vindt 65% van de ondernemers het toelaatbaar dat werknemers onder werktijd even een boodschap doen. Maar 83% is van mening dat een boodschap doen via internet niet kan, terwijl dit toch minder tijd kost.
Het is opmerkelijk dat slechts iets meer dan de helft (57%) de spelregels voor het gebruik van internet en e-mail heeft vastgelegd in een regeling. Voor de niet direct aan internet gerelateerde integriteitsdilemma's die wij aan de ondernemers hebben voorgelegd geldt hetzelfde. Ondernemers hebben een duidelijke mening over wat mag en wat niet mag, en toch is dat vaak niet vastgelegd in (bijvoorbeeld) een integriteitsbeleid en/of huisregels en protocollen. Slechts 36% heeft zo'n beleid, en van die kleine groep blijkt bij 15% daarvan ook nog eens dat medewerkers daarover slecht zijn geïnformeerd.
Kortom, de belangrijkste conclusie uit deze streekproef bevestigt onze ervaring dat veel ondernemers een duidelijk beeld hebben over wat wel en wat niet mag. Men verzuimt echter om dit binnen de organisatie vast te leggen en het duidelijk aan de medewerkers over te brengen. Daardoor weten medewerkers vaak niet waar de geldende grenzen van de organisatie liggen en gaan medewerkers (al of niet collectief) hun eigen invulling daaraan geven.
Dat kan ertoe leiden dat de positie van de ondernemer bij een eventueel incident uiterst zwak wordt. Ook de kantonrechter legt de (mede)verantwoordelijkheid voor de incidenten steeds vaker bij de werkgever. Nog afgezien van alle financiële schade en de mogelijke aantasting van het imago.
Mooie woorden over integriteit moeten dan ook worden omgezet in concrete daden en afspraken met medewerkers.
Voorts blijkt dat ondernemers een uitgesproken mening hebben over wat wel en wat niet toelaatbaar is bij het gebruik van internet en e-mail. Zo vindt 57% van de ondernemers het toelaatbaar dat werknemers privé surfen op Internet en 76% vindt het toelaatbaar dat werknemers privé e-mail versturen. Hieraan verbinden ze wel een mits. Het moet binnen de perken blijven en onfatsoenlijke pagina's of e-mail worden niet gewaardeerd. Alle ondernemers vinden dat chatten en gokken op het internet uit den boze is. Uit de steekproef blijkt ook dat ondernemers niet altijd even duidelijk en consequent zijn. Zo vindt 65% van de ondernemers het toelaatbaar dat werknemers onder werktijd even een boodschap doen. Maar 83% is van mening dat een boodschap doen via internet niet kan, terwijl dit toch minder tijd kost.
Het is opmerkelijk dat slechts iets meer dan de helft (57%) de spelregels voor het gebruik van internet en e-mail heeft vastgelegd in een regeling. Voor de niet direct aan internet gerelateerde integriteitsdilemma's die wij aan de ondernemers hebben voorgelegd geldt hetzelfde. Ondernemers hebben een duidelijke mening over wat mag en wat niet mag, en toch is dat vaak niet vastgelegd in (bijvoorbeeld) een integriteitsbeleid en/of huisregels en protocollen. Slechts 36% heeft zo'n beleid, en van die kleine groep blijkt bij 15% daarvan ook nog eens dat medewerkers daarover slecht zijn geïnformeerd.
Kortom, de belangrijkste conclusie uit deze streekproef bevestigt onze ervaring dat veel ondernemers een duidelijk beeld hebben over wat wel en wat niet mag. Men verzuimt echter om dit binnen de organisatie vast te leggen en het duidelijk aan de medewerkers over te brengen. Daardoor weten medewerkers vaak niet waar de geldende grenzen van de organisatie liggen en gaan medewerkers (al of niet collectief) hun eigen invulling daaraan geven.
Dat kan ertoe leiden dat de positie van de ondernemer bij een eventueel incident uiterst zwak wordt. Ook de kantonrechter legt de (mede)verantwoordelijkheid voor de incidenten steeds vaker bij de werkgever. Nog afgezien van alle financiële schade en de mogelijke aantasting van het imago.
Mooie woorden over integriteit moeten dan ook worden omgezet in concrete daden en afspraken met medewerkers.
Meer informatie
