Jurisprudentie over cloudgegevens
Gebruikers van cloud computing huren hardware, software en infrastructuren via internet (cloud is een synoniem voor internet: de 'wolk' die computers met elkaar verbindt). De cloud-aanbieder, een externe partij, maakt de gegevens van cloud-gebruikers online beschikbaar, waardoor deze eenvoudig vanaf verschillende locaties te benaderen zijn. Deze data zijn hierdoor ook gemakkelijk te delen met anderen.
Als een gebruiker in een cloud gewerkt heeft, dan slaat hij de data ook in de cloud op. Dit houdt in dat de cloud-aanbieder de gegevens van cloud-gebruikers fysiek opslaat. De gegevens kunnen hierdoor bijvoorbeeld in het buitenland worden bewaard. Voorbeelden van cloud-diensten zijn iCould van Apple en MicroSoft Skydrive, de e-maildienst Hotmail, en de online opslagcapaciteit Dropbox.
Het precedent betekent niet dat deurwaarders en hun ICT-experts voor beslagleggingen in clouds voortaan de wereld zullen rondreizen. De gezochte informatie is via internet te verkrijgen. Voor de zaak waarin het precedent is geschapen, mochten de deurwaarder en zijn ICT-expert beslagleggen op gegevens in onder meer de e-maildienst Gmail en de verkoopsite eBay.
Sommige fraudeurs dachten ongrijpbaar te zijn door hun belastende data niet op hun privé-computers op te slaan maar in een cloud. Het precedent maakt voor het fraudeurs nu echter een stuk moeilijker om hun sporen uit te wissen.
Een verkorte voorpublicatie van dit artikel verscheen al in de kennisrubriek ‘Kennis van zaken' van ons magazine Recherchetips voor het bedrijfsleven en publieke sector, aflevering 218 op pagina 4.
